Łańcuch dostaw nie staje się bezpieczniejszy tylko dlatego, że zamówienie składa większa liczba osób.
Czasami każda dodatkowa warstwa usuwa kolejną część fabrycznej prawdy.
Kiedy kupujący dostrzega problem, nie chodzi już tylko o cenę. Problemem jest utrata kontroli nad specyfikacją, opakowaniem, terminami i poprawkami.
- Problem nie polega na korzystaniu z pośredników
Większość importerów nie kupuje wszystkich jednostek magazynowych bezpośrednio w jednej fabryce.
Mogą one działać poprzez:
- handlowców
- pozyskiwanie agentów
- firmy eksportowe
- kupowanie biur
- konsolidatorzy kategorii
- dystrybutorzy zagraniczni
Taka struktura nie jest automatycznie błędna.
Prawdziwy problem zaczyna się, gdy łańcuch staje się tak wielowarstwowy, że nikt nie jest w stanie jasno wyjaśnić, kto jest odpowiedzialny za decyzję dotyczącą fabryki, standard kontroli jakości, potwierdzenie opakowania i zwolnienie przesyłki.
- Jak w praktyce wygląda „zbyt wielu pośredników”
Na papierze łańcuch ten może wydawać się łatwy do opanowania:
Fabryka → Handlowiec → Firma eksportowa → Importer → Dystrybutor → Sprzedawca detaliczny
Lub:
Fabryka → Agent kategorii → Konsolidator → Biuro zakupów zagranicznych → Marka
Na początku wydaje się to wygodne, ponieważ kupujący ma jeden punkt kontaktowy.
Ale gdy już pojawi się problem, łańcuch szybko zwalnia.
Sprzedawca pyta dystrybutora.
Dystrybutor pyta importera.
Importer pyta eksportera.
Eksporter pyta handlowca.
Sprzedawca pyta fabrykę.
Zanim otrzymamy odpowiedź, data wysyłki może już ulec zmianie.
- Pierwsze pytanie, jakie powinien zadać kupujący
Jeśli nie potrafisz odpowiedzieć jasno na te sześć pytań, łańcuch jest już zbyt pośredni:
- Która fabryka produkuje ten SKU?
- Kto zatwierdził ostateczny standard produkcji?
- Kto sprawdza pierwszą gotową partię?
- Kto potwierdza pakowanie i umieszczanie kodów kreskowych?
- Kto decyduje, czy towar przejdzie kontrolę?
- Kto ponosi odpowiedzialność za korektę, jeśli zamówienie się nie powiedzie?
Jeśli każda odpowiedź zależy od stwierdzenia „musimy zapytać drugą stronę”, kontrola jest już słaba.
- Na co kupujący zazwyczaj zwracają uwagę w pierwszej kolejności
Większość kupujących nie zauważa na początku problemów konstrukcyjnych.
Zauważają powtarzające się tarcie:
- zatwierdzone próbki nie pasują do późniejszych partii
- terminy realizacji zmieniają się bez wyraźnego powodu
- etykiety kartonowe zmieniają się między przesyłkami
- ten sam SKU przybywa z różnymi wykończeniami
- trudno jest wyjaśnić ceny linia po linii
- skargi są przekazywane dalej zamiast być rozwiązywane
- nikt nie chce podać nazwy konkretnej fabryki produkującej
To nie są przypadkowe niedogodności.
Wysyłają one sygnały, że zbyt duża liczba pośredników negatywnie wpływa na kontrolę łańcucha dostaw.
Typowe sygnały ostrzegawcze w przypadku wielowarstwowego łańcucha dostaw
- Dlaczego dodatkowe warstwy osłabiają kontrolę, nawet jeśli nikt nie ma złych intencji
Nie każdy pośrednik jest szkodliwy.
Niektóre warstwy dodają wartość poprzez:
- obsługa języka lokalnego
- sprawdzanie dostawców
- porównanie fabryk
- magazynowanie
- koordynacja inspekcji
- konsolidacja przesyłek
Ale każda dodatkowa warstwa stwarza dodatkową szansę na utratę informacji.
Kupujący może poprosić o silniejsze zabezpieczenie wewnętrznego opakowania.
Prośba jest upraszczana przez jedną stronę, tłumaczona ponownie przez drugą i interpretowana inaczej przez zespół fabryki lub magazynu. Kiedy towar dociera uszkodzony, każdy pracownik twierdzi, że postępuje zgodnie z instrukcją.
Problem nie zawsze leży w nieuczciwości.
Problem polega na tym, że oryginalna instrukcja nie dotarła już do produkcji w kontrolowanej formie.
- Największą stratą zazwyczaj nie jest cena
Wielu kupujących uważa, że największą szkodą wynikającą ze zbyt dużej liczby pośredników są wyższe koszty.
To jest tylko problem powierzchniowy.
Do głębszych strat zalicza się zazwyczaj:
- wolniejsze decyzje
- słabsza spójność partii
- słaba widoczność przyczyn źródłowych
- opóźnione korekty
- fragmentaryczne planowanie wysyłek
- mniejsze zaufanie do zamówień powtarzanych
- mniejsze zaufanie do rzeczywistych możliwości fabryki
Dlatego niektóre łańcuchy dostaw wciąż wydają się akceptowalne pod względem komercyjnym, podczas gdy stają się niestabilne pod względem operacyjnym.
- Rzeczywisty scenariusz sprzedaży detalicznej
Wyobraź sobie sprzedawcę detalicznego, który sprowadza z Chin sezonowe dekoracje, zestawy prezentowe, kubki i zapakowane akcesoria.
Konstrukcja wygląda na bezpieczną:
- jeden dystrybutor zagraniczny zarządza komunikacją
- jeden eksporter grupuje zamówienia
- Produkty te produkuje kilku chińskich dostawców
- jeden lokalny handlarz „koordynuje” szczegóły
Następnie rozpoczyna się składanie zamówienia.
Problemy pojawiają się jeden po drugim:
- próbka jest zatwierdzana przez jedną stronę, ale produkcją zajmuje się inna
- Instrukcje dotyczące pakowania przekazywane są za pośrednictwem czatu, a nie pliku wydania
- jeden dostawca stosuje się do najnowszej marki kartonu, drugi do starej
- jedna partia jest sprawdzana, ale nikt jej nie porównuje z poprzednią partią
- czas dostawy ulega zmianie, ponieważ każda warstwa czeka na potwierdzenie innej warstwy
Nic nie wygląda katastrofalnie, gdy jest widziane osobno.
Razem tworzą łańcuch dostaw, nad którym kupujący nie ma pełnej kontroli.
- Jak stwierdzić, czy pośrednik pomaga, czy szkodzi
Właściwe pytanie nie brzmi: „Czy to pośrednik?”
Właściwe pytanie brzmi: „Czy ta warstwa poprawia kontrolę?”
Przydatna warstwa zazwyczaj wykonuje następujące czynności:
- potwierdza fabrykę produkującą
- jasno dokumentuje standardy
- zarządza inspekcjami z dokumentacją
- konsoliduje dostawców bez ukrywania faktów dotyczących produkcji
- wyjaśnia przejrzyście strukturę kosztów
- rozwiązuje problemy zamiast je przekazywać dalej
Szkodliwa warstwa zazwyczaj działa odwrotnie:
- ukrywa źródło fabryczne
- nie można wyjaśnić szczegółów procesu
- zmienia odpowiedzi po „wewnętrznym sprawdzeniu”
- dodaje czasu realizacji, ale nie widoczności
- sprawia, że każdy problem jest trudniejszy do wyśledzenia
- chroni łańcuch zamiast chronić zamówienie
Pomocny pośrednik kontra szkodliwy pośrednik
- Gdzie kupujący powinni rozglądać się uważniej
Oceniając partnera sourcingowego, takiego jak Market Union GroupKluczem nie jest to, czy sprawa znajduje się pomiędzy kupującym a fabryką.
Kluczowe jest to, czy zmniejszy to liczbę punktów przekazywania piłki w ciemno.
Oznacza to, że kupujący powinni sprawdzić, czy partner faktycznie jest w stanie zapewnić:
- sprawdzanie dostawców
- weryfikacja fabryczna
- próbka śledcza
- zapisy inspekcji
- konsolidacja magazynów
- koordynacja wysyłek
- standaryzowana komunikacja między dostawcami
Jeżeli te funkcje są prawdziwe, pośrednik dodaje kontrolę.
W przeciwnym razie jedynie zwiększa dystans.
- Dlaczego problem ten staje się poważniejszy w miarę wzrostu liczby zamówień
Przy małej objętości, wielowarstwowa struktura może przetrwać przez jakiś czas.
W miarę zwiększania skali staje się to kosztowne.
Wtedy kupujący zaczynają dostrzegać:
- powtarzająca się niezgodność próbki z masą
- niestabilne uzupełnianie
- więcej skarg sklepowych
- wolniejsze korekty
- ukryte koszty procesu
- słabsza przewidywalność marży
Dlatego też kupujący często sprawdzają, czy zespół taki jak Market Union Group Pomaga im uprościć łańcuch kontroli, czy po prostu w nim tkwi. Odpowiednia struktura powinna ułatwić, a nie utrudnić, audyt zarządzania dostawcami, kontroli jakości, magazynowania i wysyłki.
- Co kupujący powinni uwzględnić przed złożeniem kolejnego zamówienia
Jeśli podejrzewasz, że zbyt duża liczba pośredników negatywnie wpływa na kontrolę łańcucha dostaw, najpierw zmapuj łańcuch.
Lista:
- kto wybiera dostawców
- kto rozmawia z fabryką
- kto zatwierdza ostateczne specyfikacje
- kto sprawdza spójność zbiorczą
- kto weryfikuje opakowania i umieszczanie kodów kreskowych
- kto kontroluje konsolidację magazynów
- kto zwalnia przesyłkę
Po przejrzeniu mapy słabe warstwy stają się oczywiste.
Kupujący może wtedy sprawdzić, czy prawdziwym problemem są duplikujące się role, ukryte fabryki, słabe zarządzanie kontrolą jakości lub fragmentaryczna kontrola przesyłek.
Wniosek
Zbyt duża liczba pośredników negatywnie wpływa na kontrolę łańcucha dostaw, podczas gdy kupujący mają więcej kanałów komunikacyjnych, ale mniejszy wgląd w decyzje dotyczące produkcji, kontroli, pakowania, korekt i wysyłki.
Problem nie leży w samej obecności pośredników. Zaczyna się, gdy łańcuch staje się tak wielowarstwowy, że informacje ulegają rozmyciu, odpowiedzialność zaciera się, a nikt nie ma pewności co do faktycznej rzeczywistości fabryki stojącej za zamówieniem.
W takiej sytuacji zmienne terminy realizacji, niespójność partii, niejasne odpowiedzi dotyczące procesów, powtarzające się reklamacje i ukryte straty kosztów przestają być problemami odosobnionymi. Stają się oznakami, że łańcuch dostaw nie jest już pod rzeczywistą kontrolą operacyjną.